[ آيات 252 - 248 ] ( تفسير لفظى ) 248 - وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ . پيغمبرشان گفت : همانا نشانهء پادشاهى او اين است كه تابوت بشما آيد كه در آن آرامشى است از طرف خداوند و باقىماندهء آل موسى و آل هارون است كه فرشتگان آن را بردارند و اين براى شما نشانه‌ايست كه پادشاهى طالوت از جانب خدا است ! اگر شما ايمان داريد دانيد كه چنين است . 249 - فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ . پس چون طالوت با سپاه خود از شهر به هامان آمدند گفت : خداوند شما را به جوى آب آزمايش مىكند پس هركس از شما از آن جوى آشاميد از من نيست . و هركس ( جز جرعه‌اى ) از آن ننوشد از من است ، پس جز شمار كمى ، باقى همه از آن آب نوشيدند و چون از آن جوى با كسانى كه ايمان آورده بودند بگذشتند ، گفتند ما را توان جنگ با جالوت و سپاه او نيست ! آنان كه به روز رستاخيز و ديدار خداوند ايمان داشتند گفتند چه بسا سپاه اندك كه سپاه بسيار را شكست داده و بر آنها پيروز شده است ! و خدا با صبر دارندگان است . 250 - وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالُوا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ . و چون با جالوت و سپاه او روبرو شدند گفتند خداوندا شكيبائى بر ما فروريز و گامهاى ما را پيش دشمن استوار گردان و ما را بر گروه كافران يارى ده ! 251 - فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ وَ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَهُ مِمَّا يَشاءُ وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَ لكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعالَمِينَ . پس خداوند سپاه جالوت را بشكست و داود جالوت را كشت و خداوند او را پادشاهى داد و حكمت آموخت و اگرنه بود بازداشت خدا مردمان را گروهى به گروه ، هرآينه فساد و تباهى روى زمين فرا مىگرفت و لكن خداوند بر جهانيان با فضل و عنايت است . 252 - تِلْكَ آياتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ . اين است آيات خداوند و سخنان او كه به حق بر تو مىخوانيم و تو از فرستادگان حق به همهء مردم هستى ! ( تفسير ادبى و عرفانى ) 248 - وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ . . تا آخر آيه . هركس بر بساط دولت دين ، از جام معرفت شربتى يافت ، ساقى آن شربت سكينه و آرامش خاطر بود و سكينهء آن قوم تابوتى بود كه از آدم و نوح و ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب به موسى و هارون و از آنها به شموئيل رسيد و در آن تابوت عصاى موسى و عمّامهء هارون بود كه خداوند به سبب آن آنها را